(ابن عوف ومشورته على عمر بشأن بيعة أبي بكر) :

(İbn Avf'ın, Ebu Bekir'in biatı hususunda Ömer'e verdiği öğüt)

İbn İshak dedi ki: Sakife'de Ensar'ın toplandığı gün cereyan eden olaylardan biri de şudur ki -Abdullah İbn Ebu Bekir bana rivayet etti, o İbn Şihab ez-Zührî'den, o Ubeydullah İbn Abdullah İbn Utbe İbn Mesud'dan, o da Abdullah İbn Abbas'tan naklen dedi ki: Bana Abdurrahman İbn Avf haber verdi ve dedi ki:

Ben Mina'daki evinde onu bekliyordum, kendisi Ömer'in yaptığı son haccında Ömer'in yanındaydı. Abdurrahman İbn Avf, Ömer'in yanından döndü ve beni Mina'daki evinde kendisini beklerken buldu; ben ona Kur'an okutuyordum.

İbn Abbas dedi ki: Abdurrahman İbn Avf bana şöyle dedi: Keşke görseydin, bir adam Müminlerin Emiri'ne geldi ve dedi ki: "Ey Müminlerin Emiri, filanca hakkında ne dersin, diyor ki: Vallahi Ömer İbnu'l-Hattab ölecek olsa, filancaya biat ederdim. Vallahi Ebu Bekir'in biati ancak ansızın olmuş bir şeydi, sonra da tamamlandı."

Dedi ki: Bunun üzerine Ömer öfkelendi ve dedi ki: "İnşallah bu akşam halkın arasında kalkıp, onların işlerini gasbetmek isteyen şu kimselere karşı halkı uyaracağım."

Abdurrahman dedi ki: Ben de dedim ki: "Ey Müminlerin Emiri, bunu yapma! Çünkü hac mevsimi halkın ayak takımını ve gürültücülerini bir araya toplar; sen halk arasında kalkıp konuştuğunda sana en yakın olup galip gelenler de bunlardır. Ben senin kalkıp söyleyeceğin bir sözü, bu kimselerin her yöne uçurup taşımalarından, onu iyice anlayıp da yerli yerine koyamamalarından korkarım. Öyleyse Medine'ye varıncaya kadar bekle, çünkü orası Sünnet yurdudur; orada güvenilir kimselere ve halkın ileri gelenlerine yönelip, söyleyeceğini Medine'de sağlam bir konumda söylersin. Böylece fıkıh ehli senin sözünü iyice anlar ve yerli yerine koyar."

Dedi ki: Bunun üzerine Ömer dedi ki: "Vallahi inşallah Medine'de yapacağım ilk konuşmada bunu mutlaka söyleyeceğim."