(هدم الطاغية) :

(Tağutun Yıkılması)

İbn İshak dedi ki: İşlerini tamamlayıp yurtlarına dönmek üzere yola koyulunca, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- onlarla birlikte Ebû Süfyan b. Harb'ı ve Muğire b. Şu'be'yi tağutu yıkmakla görevlendirip gönderdi. Bu ikisi kavimle birlikte çıktılar, Tâif'e vardıklarında Muğire b. Şu'be Ebû Süfyan'ı öne geçirmek istedi, fakat Ebû Süfyan bunu kabul etmedi ve: "Sen kendi kavminin yanına gir" dedi. Ebû Süfyan da malının yanında, Zül-Hedm mevkiinde kaldı.

Muğire b. Şu'be (putun yanına) girince üzerine çıkıp kazma ile vurmaya başladı. Kavmi olan Benî Mu'attib, kendisine bir şey atılır veya Urve'nin başına gelen kendisine de gelir diye korkarak etrafında durdular. Sakîf kadınları da başları açık, saçları dökük halde ağlayarak çıktılar ve şöyle diyorlardı:

"Ağlasın Dıfâ'ın (putun bir başka adı), süt kardeşleri onu teslim etti, savaşta beceriksizlik ettiler."

İbn Hişam dedi ki: "Ağlasın" kısmı İbn İshak'tan alınmamıştır.

İbn İshak dedi ki: Ebû Süfyan ve Muğire baltayla ona vururken, Ebû Süfyan: "Yazık sana! Ah sana!" diyordu. Muğire onu yıkıp malını ve süs eşyalarını alınca, bunları -altınları ve akikleriyle birlikte toplanmış halde- Ebû Süfyan'a gönderdi.