كتاب الحج

Kitâbü'l-Hac

Mesele:

Ashabımızdan bazıları dedi ki: Kendisini hoşnut eden bir şey gördüğünde şöyle demesi gerekirdi: "Lebbeyk, gerçek yaşam ahiret yaşamıdır." Bunun dayanağı sanırım Buhârî'nin rivayet ettiği şu hadistir: "Sehl bin Sa'd'dan rivayet edildi ki, dedi: Hendek günü Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikteydik, o kazıyor, biz de (toprağı) taşıyorduk. Bizi görünce şöyle buyurdu: 'Gerçek yaşam ancak ahiret yaşamıdır. Allah'ım, Ensâr'ı ve Muhâcirleri bağışla.'"

Şâfiî de şöyle demiştir: "Bize Saîd, İbn Cüreyc'ten, o da bana Humeyd el-A'rec'in Mücâhid'den naklen haber verdiğine göre Mücâhid şöyle demiştir: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem telbiyeden şunu açıkça söylerdi: 'Lebbeyk Allahümme lebbeyk, lebbeyke lâ şerîke leke lebbeyk, inne'l-hamde ve'n-ni'mete leke ve'l-mülk, lâ şerîke lek.'" Dedi ki: Ta ki bir gün, insanlar ondan (o durumdan) uzaklaşırken, sanki içinde bulunduğu hâl kendisini hoşnut etti de buna şunu ekledi: "Lebbeyk, gerçek yaşam ahiret yaşamıdır." İbn Cüreyc dedi ki: Sanırım bu, Arefe günüydü.

Derim ki: Bu iki hadisten böyle bir şeyin vücûbu (farziyeti) anlaşılmaz; en fazla bunda müstehaplık vardır, bu da mükelleflerin hakkında söylenmiştir. Mücâhid'in hadisi mürseldir, İbn Cüreyc'in sözü de münkatıdır. Allah en iyi bilendir.

Mesele:

Mekke ona bir gün için mübah kılındı, oraya ihramsız olarak girdi. O gün Mekke halkından yaklaşık yirmi kişi öldürüldü. Fethi zorla mı yoksa sulh yoluyla mı oldu? Bu konuda Şâfiî'nin iki görüşü vardır, her iki görüşü de savunanlar olmuştur. Genel olarak bu, kendisine has özelliklerdendi; nitekim o gün sabahleyin verdiği hutbede şöyle buyurmuştur: "Eğer biri Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in orada savaşmasına ruhsat verildiğini ileri sürerse, ona deyin ki: Allah bunu Resûlü'ne izin verdi, size izin vermedi." Bu hadis meşhurdur.

Mesele:

Kendisine kurban kesmenin farz olduğunu gerektiren hadis üzerinde daha önce konuşulmuş ve bunun zayıf olduğu belirtilmişti.