كتاب الصيام

Kitâbü's-Sıyâm (Oruç Kitabı)

Vuslat (visal) orucu, kendisine mübahtı; bu sebeple ümmetini vuslattan nehyetti. Sahâbe: "Sen vuslat yapıyorsun?" dediler. O şöyle buyurdu: "Ben sizin biriniz gibi değilim; ben Rabbimin katında gecelerim, O beni yedirir ve içirir." (Buhârî ve Müslim rivayet etmişlerdir.)

Böylece Allah Teâlâ'nın kendisini yedirip içirmesiyle onu tahsis ederek, sahâbenin ona uyup vuslat yapmasının önünü kesti. Âlimler bu yedirilip içirilmenin hissî mi yoksa manevî mi olduğunda ihtilaf etmişlerdir; iki görüş vardır.

Sahih olan: Bunların manevî olduğudur; aksi takdirde vuslat gerçekleşmezdi.

Mesele:

Kendisi oruçluyken (eşini) öperdi. Bunun kendisine has bir durum olduğu söylenmiştir. Başkası için bu mekruh mudur, haram mıdır, mübah mıdır, yoksa İbn Kuteybe'nin dediği gibi bunu yapanın orucunu bozar mı, yahut müstehap mıdır, ya da yaşlı ile genç arasında fark var mıdır? Bu hususta âlimlerin farklı görüşleri vardır; bunların ayrıntılı izahı başka bir yerdedir.

Mesele:

Ashabımızdan bazıları şöyle demiştir: Nafile bir ibadete başladığında onu tamamlamak kendisine vacip olurdu. Bu görüş zayıftır; Sahîh-i Müslim'deki şu hadis bunu reddeder: "Hz. Âişe radıyallahu anhâ'dan rivayet edildiğine göre, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem onun yanına girdi. Âişe: 'Ey Allah'ın Rasûlü, burada hays (hurma, yağ ve peynirden yapılan bir yemek) var' dedi. O da: 'Bana onu göster' buyurdu. Halbuki o gün oruçlu olarak sabahlamıştı, ama ondan yedi."