Şems

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا

Güneş'e ve onun parıltısına

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

Güneş'in ardından gelen Ay'a

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

Güneş'i açıp ortaya çıkaran gündüze

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا

Onu örten geceye

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

Göğe ve onu bina edene

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا

Yere ve onu döşeyene

وَنَفۡسࣲ وَمَا سَوَّىٰهَا

Nefse ve onu biçimlendirene

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا

Sonra da ona kötülük ve takva kabiliyetini verene yemin olsun ki

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

Elbette nefsini temizleyip parlatan kurtulmuştur

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

Onu kirletip gömen de ziyan etmiştir

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ

Semud, azgınlığıyla Hakk'ı yalanladı

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا

En azgınları ileri atılınca

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا

Allah'ın Rasulü (Salih peygamber) onlara: "Allah'ın devesini ve onun su nöbetini gözetin." demişti

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا

Fakat onlar peygamberi yalanlayıp deveyi kestiler. Rableri de günahlarını başlarına geçiriverdi de orayı dümdüz etti

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا

Öyle ya, Allah bu işin sonundan korkacak değil ya