Abese

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

(Peygamber) Yüzünü ekşitti ve döndü

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

Kendisine âmâ geldi, diye

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Ne bilirsin, belki o temizlenecek

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

Veya öğüt belleyecek de öğüt ona fayda verecek

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

Ama buna ihtiyaç hissetmeyene gelince

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

Sen ona yöneliyorsun

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Onun temizlenmemesinden sana ne

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

Ama sana can atarak gelen

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

Allah'tan korkarak gelmişken

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

Sen onunla ilgilenmiyorsun

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

Hayır hayır, sakın. Çünkü o Kur'ân bir öğüttür

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Artık dileyen onu düşünür

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

O, değerli sahifelerdedir

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

Yüksek tutulan tertemiz sahifelerde

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

Yazıcıların ellerindedir

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

Değerli, iyi yazıcıların

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

O kahrolası insan, ne nankör şey

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

O yaratan onu hangi şeyden yarattı

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Bir damla sudan, onu yarattı da biçime koydu

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

Sonra ona yolunu kolaylaştırdı

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

Sonra onu öldürdü de kabre koydurdu

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

Sonra dilediği vakit onu tekrar diriltir

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Hayır hayır, doğrusu o, hiç Allah'ın emrini tam yerine getirmedi

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Bir de o insan yiyeceğine baksın

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

Biz o suyu bol bol döktük

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

Sonra toprağı nasıl da yardık

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

Bu suretle orada ekinler bitirdik

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

Üzümler, yoncalar

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

Zeytinlikler, hurmalıklar

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

İri ve sık ağaçlı bahçeler

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

Meyveler, çayırlar bitirdik

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

Siz ve hayvanlarınız faydalansın diye

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Kulakları sağır eden o gürültü geldiğinde

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

O gün kişi kaçar, kardeşinden

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

Anasından, babasından

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

Eşinden ve oğullarından

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

Onlardan her birinin o gün başından aşan işi vardır

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

Yüzler var ki, o gün parıl parıl

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

Güler, sevinir

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

Yüzler de var ki, o gün tozlanmış

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

Onları karanlık bürümüş

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

İşte onlardır kâfirler, haktan sapanlar