(إنكارهم التنزيل) :

(Vahyi İnkâr Etmeleri):

İbn İshak dedi ki: Sükeyn ve Adiy bin Zeyd dediler ki: "Ey Muhammed, biz bilmiyoruz ki Allah Musa'dan sonra bir beşere bir şey indirmiş olsun." Bunun üzerine Allah Teâlâ, onların bu sözleri hakkında şunu indirdi: "Biz Nuh'a ve ondan sonraki peygamberlere vahyettiğimiz gibi sana da vahyettik. İbrahim'e, İsmail'e, İshak'a, Yakub'a, torunlarına, İsa'ya, Eyyub'a, Yunus'a, Harun'a ve Süleyman'a da vahyetmiştik. Davud'a da Zebur'u vermiştik. Daha önce sana kıssalarını anlattığımız peygamberler de vardır, sana kıssalarını anlatmadığımız peygamberler de vardır. Allah, Musa ile de gerçek bir konuşmayla konuşmuştur. Bunlar, müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderilmiş peygamberlerdir; ta ki peygamberlerden sonra insanların Allah'a karşı bir bahaneleri kalmasın. Allah, azîzdir, hakîmdir." (Nisâ, 4: 163-165)

Onlardan bir topluluk Resulullah'ın -sallallahu aleyhi ve sellem- yanına girdi. Onlara şöyle dedi: "Vallahi, siz benim Allah tarafından size gönderilmiş bir elçi olduğumu biliyorsunuz." Onlar ise: "Biz bunu bilmiyoruz ve buna tanıklık etmiyoruz" dediler. Bunun üzerine Allah Teâlâ, onların bu sözleri hakkında şunu indirdi: "Fakat Allah, sana indirdiğine şahitlik eder; onu kendi ilmiyle indirmiştir. Melekler de şahitlik ederler. Şahit olarak Allah yeter." (Nisâ, 4: 166)