(نجاء المسلمين بالنعم) :

Dedi ki: Onlara mühlet verdik, ta ki güvenlik içinde uykuya daldıklarında, tam seher vaktinde üzerlerine baskın düzenledik. Dedi ki: Öldürdük ve develeri sürüp götürdük. Kavmin feryatçısı çıkageldi, karşımıza bize güç yetiremeyeceğimiz kalabalık bir topluluk çıktı. Develerle yola devam ettik, İbnü'l-Bersâ ve arkadaşına rastladık, onları da yanımıza alıp beraberimizde götürdük. Dedi ki: Kavim bize yetişip yaklaştılar; aramızla onların arasında yalnızca Kudeyd Vadisi kalmıştı. Bunun üzerine Allah -tebâreke ve teâlâ- dilediği yerden, ne bir bulut gördüğümüz ne de bir yağmur olduğu halde, vadiye seli gönderdi. Öyle bir şey getirdi ki, hiç kimsenin ona gücü yetmez ve onu aşmaya kimse muktedir olamazdı. Onlar durup bize bakakaldılar; biz ise onların develerini sürüp götürüyorduk, içlerinden hiçbir adam bize geçip ulaşamıyordu. Biz de develeri hızla sürdük, ta ki onları geride bırakıp kurtulduk; artık peşimize düşmeye güçleri yetmedi.