(ما كان بين قريش وبني جذيمة من استعداد للحرب ثم صلح) :

Kureyş ile Benî Cezîme Arasında Savaş Hazırlığı ve Ardından Barış

Fâkih b. Muğîre b. Abdullah b. Ömer b. Mahzûm, Avf b. Abdimenâf b. Abdilhâris b. Zühre ve Affân b. Ebi'l-Âs b. Ümeyye b. Abdişems, ticaret için Yemen'e gitmişlerdi. Affân'ın yanında oğlu Osman, Avf'ın yanında ise oğlu Abdurrahman vardı. Dönerken, Yemen'de vefat etmiş Benî Cezîme b. Âmir kabilesinden bir adamın malını, vârislerine ulaştırmak üzere yanlarına almışlardı.

Kabileden Halid b. Hişam adında bir adam bu mala sahip çıktı ve onlar ölen kişinin ailesine ulaşmadan önce Benî Cezîme topraklarında kendilerini karşıladı. Onlar bu iddiayı reddedince, adam kavminden yanında bulunanlarla birlikte malı almak için onlarla savaştı, onlar da karşılık verdiler. Bu çatışmada Avf b. Abduavf ve Fâkih b. Muğîre öldürüldü; Affân b. Ebi'l-Âs ile oğlu Osman ise kurtuldu. Fâkih b. Muğîre'nin ve Avf b. Abduavf'ın malları ele geçirilip götürüldü. Abdurrahman b. Avf ise babasının katili Halid b. Hişam'ı öldürdü.

Bunun üzerine Kureyş, Benî Cezîme'ye savaş açmayı kararlaştırdı. Fakat Benî Cezîme şöyle dedi: "Arkadaşlarınızın başına gelen olay bizim bilgimiz ve rızamız dışında oldu; bir grup cahillik ederek onlara saldırdı, biz farkında bile olmadık. Sizden bize düşen kan veya mal diyetini öderiz." Kureyş bunu kabul etti ve savaşı bıraktılar.