(حديث الرجلين اللذين أمنتهما أم هانئ) :

Ümmü Hani'nin Eman Verdiği İki Adamın Hadisi:

İbn İshak dedi ki: Bana Said b. Ebî Hind, Ukayl b. Ebî Talib'in azatlısı Ebû Murre'den rivayet etti ki, Ebû Talib'in kızı Ümmü Hani şöyle demiştir: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Mekke'nin yukarısına indiğinde, kayınlarımdan Benî Mahzum'a mensup iki adam bana sığındı -ki kendisi Hübeyre b. Ebî Vehb el-Mahzumî'nin nikahı altındaydı-. Ümmü Hani dedi ki: Derken kardeşim Ali b. Ebî Talib yanıma girdi ve: "Vallahi bu ikisini öldüreceğim" dedi. Ben de onları evimin kapısını kapatarak içeri kilitledim, sonra Mekke'nin yukarısında bulunan Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına gittim. Onu, içinde hamur izi bulunan bir leğenden yıkanırken buldum; kızı Fatıma da onu elbisesiyle örtüyordu. Yıkanmasını bitirince elbisesini alıp üzerine örttü, sonra kuşluk namazından sekiz rekat kıldı, sonra bana döndü ve: "Merhaba ve ehlen ya Ümmü Hani, seni buraya getiren nedir?" dedi. Ben de ona iki adamın haberini ve Ali'nin durumunu anlattım. Bunun üzerine şöyle buyurdu: "Senin eman verdiğine biz de eman verdik, senin himaye ettiğine biz de himaye ettik; onları öldürmesin."

İbn Hişam dedi ki: Bu iki kişi Haris b. Hişam ve Zübeyr b. Ebî Ümeyye b. Muğire idi.