(أبو سيارة وإفاضته بالناس) :

(Ebû Seyyâre ve onun halkı ifâza ettirmesi):

- Bu beyitler onun bir kasidesindendir- Müzdelife'den ifâza (kalabalık halinde ayrılma) Adnan (kabilesin)de idi -

Bana Ziyad İbn Abdullah el-Bekkâî'nin, Muhammed İbn İshak'tan naklettiğine göre- bunu birbirlerinden büyükten büyüğe miras alırlardı, tâ ki İslam'ın üzerine geldiği sonuncuları Ebû Seyyâre, Amîle İbn el-A'zel'e kadar geldi.

Onun hakkında Araplardan bir şair şöyle der:

"Biz Ebû Seyyâre'yi ve mevlâları olan Benî Fezâre'yi savunduk, tâ ki eşeği sağ salim geçirdi, kıbleye yönelerek komşusuna seslenirken."

Dedi ki: Ebû Seyyâre halkı, kendisine ait bir dişi eşek üzerinde ifâza ettirirdi (yola çıkarırdı), bu yüzden "sâlimen hımâruhu" (eşeği sağ salim) denilmiştir.