(شعر حسان في تحريض الناس) :

(Hassân'ın halkı savaşa teşvik eden şiiri)

Hassân b. Sâbit halkı kışkırtarak ve Huzâa kabilesinden öldürülen adamları anarak şöyle dedi:

Beni gamlandırdı -Mekke'nin Bathâ'sında hazır bulunmadığım halde- Kâ'b oğulları erkeklerinin boyunlarının kesilmesi. Kılıçlarını çekmemiş adamların elleriyle (öldürüldüler), ve nice ölü vardır ki elbiseleri (kanlarından) örtülmemiştir.

Ah keşke bilseydim, benim yardımım Süheyl b. Amr'a, onun sokuşuna ve sancısına ulaşır mıydı?

Safvân ise, kıçının kenarından inleyen kart bir deve gibidir; işte bu savaş vaktidir, savaş kuşağı sıkı bağlanmıştır.

Sakın bizden emin olma, ey Ümmü Mücâlid'in oğlu, biz saf (öfke) sağdığımızda ve dişimiz öfkeyle gıcırdadığında.

Bizden ötürü de yılmayın, çünkü bizim kılıçlarımızın öyle bir vuruşu vardır ki, onunla ölümün kapısı açılır.

İbn Hişam dedi ki: Hassân'ın "kılıçlarını çekmemiş adamların elleriyle" sözü, Kureyş'i kastetmektedir; "Ümmü Mücâlid'in oğlu" sözü ise İkrime b. Ebî Cehil'i kastetmektedir.