(عمر ينكر على الرسول الصلح) :

(Ömer'in Peygamber'e Sulh Konusunda İtirazı):

İş kesinleşip de geriye sadece yazının kaleme alınması kalınca, Ömer bin Hattab yerinden fırladı ve Ebu Bekir'e gitti. Dedi ki: "Ey Ebu Bekir, o Allah'ın Resulü değil mi?" Ebu Bekir "Evet" dedi. Ömer: "Biz Müslüman değil miyiz?" dedi. Ebu Bekir "Evet" dedi. Ömer: "Onlar müşrik değiller mi?" dedi. Ebu Bekir "Evet" dedi. Ömer: "Öyleyse dinimiz konusunda niçin alçaltıcı bir duruma razı oluyoruz?" dedi. Ebu Bekir dedi ki: "Ey Ömer, onun eyerinin kayışına sıkı sıkıya yapış (ona bağlı kal). Ben şehadet ederim ki o Allah'ın Resulü'dür." Ömer de: "Ben de şehadet ederim ki o Allah'ın Resulü'dür" dedi.

Sonra Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e gitti ve dedi ki: "Ey Allah'ın Resulü, sen Allah'ın Resulü değil misin?" Peygamber "Evet" dedi. Ömer: "Biz Müslüman değil miyiz?" dedi. Peygamber "Evet" dedi. Ömer: "Onlar müşrik değiller mi?" dedi. Peygamber "Evet" dedi. Ömer: "Öyleyse dinimiz konusunda niçin alçaltıcı bir duruma razı oluyoruz?" dedi. Peygamber şöyle buyurdu: "Ben Allah'ın kulu ve Resulü'yüm. O'nun emrine asla muhalefet etmem ve O beni asla zayi etmez!"

Ömer sonradan şöyle derdi: "O gün söylediğim sözlerin korkusuyla, işlediğim bu davranışın kefareti olsun diye durmadan sadaka verdim, oruç tuttum, namaz kıldım, köle azat ettim; ta ki bunun hayırla sonuçlanacağını umar oldum."