(شعر ابن جوال في الرد على حسان) :

İbn Cevvâl'in Hassân'a Cevabında Söylediği Şiir:

Sa'lebe kabilesinden Cebel bin Cevvâl da (Hassân'a) cevap verdi ve Nadîr ile Kurayza için ağıt yaktı, şöyle dedi:

"Ne olurdu ey Sa'd, Muâz oğullarının Sa'd'i, Kurayza ve Nadîr'in başına gelenleri görseydin!

Yemin ederim ki Muâz oğullarının Sa'd'i, onlar (yurtlarından) göç ettikleri sabah sabırsız davrandı.

Hazrec'in ebu Habbâb'ı ise, Kaynuka'ya 'yola çıkmayın' dedi.

Huzayr'in dostları yerine Üseyd'i (dost) edindiler; işte felekler böyle dönüp durur.

Buveyra, Sellâm'dan, Suveyye'den ve İbn Ahtab'dan boşaldı; artık orası viran oldu.

Onlar kendi yurtlarında ağırlık sahibiydiler, tıpkı Meytân'daki kayaların ağırlığı gibi.

Ebu Hakem Sellâm helak olursa, ne silahları eskimiş ne de yıpranmış olsun (yine de heybetlidirler).

Kâhinlerin hepsini (say), içlerinde yumuşak huylulukla birlikte kartal yürekli yiğitler de vardı.

Onların şerefi üzerinde sebat ettiğini gördük; öyle bir şeref ki dolunaylar bile onu gölgede bırakamaz.

Ey Evs'in ileri gelenleri, kalkın (bu işe bakın); sanki utançtan gözleriniz kör olmuş gibisiniz.

Siz kendi kazanınızı boş bıraktınız, oysa (Kurayza) kavminin kazanı kaynayıp coşuyordu."