(شعر مسافع في تأنيب الفرسان الذين كانوا مع عمرو) :

Mesafi' der ve Amr'ın yanında bulunup onu terk edip kaçan süvarileri kınayarak şöyle söyler:

"Amr bin Abdi, önünde asil atlar sürerdi, kimi çekilen kimi nallanmış atlar.

Süvarileri onu terk edip kaçtılar, kavmi de onda büyük bir direk bırakıp gittiler.

Şaşılacak şey, hatta şaşılacaktan da öte; onu gördüm ya, ne kadar meydan okusan da Amr yere düşer.

Uzak olmasın (ondan Allah'ın rahmeti), zira öldürülmekle karşılık gördü ve ölümden önce ağır bir işe uğradı.

Soyulan Hübeyre de savaş sırasında öldürülmekten korkarak arkasını dönüp kaçtı.

Dırar da, sanki cesaret ondan hazır bulunurmuş gibiyken, alçak ve silahsız biri gibi geri döndü."

İbn Hişam der ki: Şiir ehlinden bazıları bu şiiri ona (Mesafi'e) ait olduğunu inkâr eder. "Amr yere düşer" ifadesi ise İbn İshak'tan değil, başka bir kaynaktan gelmektedir.