(شعر مسافع في بكاء عمرو) :

Musafi'in Amr için Ağıt Şiiri

İbn İshak dedi ki: Musafi b. Abdimenaf b. Vehb b. Huzafe b. Cumah, Amr b. Abdivüdd'e ağlayarak ve Ali b. Ebî Talib'in onu öldürmesini anarak şöyle dedi:

Amr b. Abd, Mezad'ın ve Yelil'in geçidini aşan ilk süvariydi.

Cömert huylu, şerefli ve güçlüydü; savaşı arar, silahıyla asla geri çekilmezdi.

Sizler bilirsiniz ki, onlar sizden döndüklerinde İbn Abd aralarında acele etmedi.

Ta ki yiğitler onu kuşatana kadar; hepsi onunla savaşmak istiyordu, o ise yalnız değildi.

Sel'in güneyinde mızraklar bir süvariyi kuşattı; ne geri dönen ne de eğilen biriydi.

Galib'in süvarisi Ali onu düelloya çağırdı, Sel'in güneyinde -keşke inmeseydi-.

Git ey Ali, ne onun gibisiyle övünerek zafer kazandın, ne de onun gibi zorlu biriyle karşılaştın.

Canım feda olsun Galib'den bir süvariye ki, ölüm kadehini içti, hiç sarsılmadan.

Kastettiğim, Mezad geçidini atıyla aşan, yardımsız bırakılmayan bir topluluğun öcünü almak isteyen kişidir.