(قتل من نسائهم امرأة واحدة) :

(Onların kadınlarından sadece bir kadın öldürüldü):

İbn İshak dedi ki: Bana Muhammed b. Cafer b. Zübeyr, Urve b. Zübeyr'den, o da müminlerin annesi Aişe'den rivayet etti ki o şöyle dedi: Onların kadınlarından yalnızca bir kadın öldürüldü. Aişe dedi ki: Vallahi o kadın yanımdaydı, benimle konuşuyor ve gülmekten yerlere yatıyordu; Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ise çarşıda onların erkeklerini öldürtüyordu. Derken biri onun ismini söyleyerek seslendi: "Falanca nerede?" Kadın dedi ki: "Vallahi benim." Aişe der ki: Ona dedim: "Yazık sana, ne oldu?" Kadın dedi ki: "Öldürüleceğim." Dedim: "Neden?" Dedi ki: "İşlediğim bir suç yüzünden." Aişe der ki: Sonra onu götürdüler ve boynunu vurdular. Aişe şöyle derdi: Vallahi onun hâline hayret etmeyi hiç unutmadım; nefsinin hoşnutluğuna, gülüşünün çokluğuna, hem de öldürüleceğini bildiği hâlde.

İbn Hişam dedi ki: Bu kadın, Hallâd b. Süveyd'in üzerine değirmen taşı atıp onu öldüren kadındı.