(شعر ابن الأسود في بكاء قتلى بدر) :

İbn İshak dedi ki: Ebû Bekir ibn Esved ibn Şuûb el-Leysî -ki kendisi Şeddâd ibn Esved'dir- şöyle dedi:

Ümmü Bekr esenlikle mi selamlar beni, yoksa kavmimden sonra bana selam kalmadı mı?

Bedir kuyusu, o kuyu, cariyelerden ve şerefli içki arkadaşlarından ne kaybettirdi bize?

Bedir kuyusu, o kuyu, hörgüçle taçlanmış şîzâ kaselerinden ne kaybettirdi bize?

Bedir kuyusundaki o kuyuda, senin için nice akın seferleri ve otlağa salınmış develer vardı.

Bedir kuyusundaki o kuyuda, senin için nice hedefler ve büyük ganimet payları vardı.

Ve kerim dostum Ebû Alî'nin, o değerli kadeh ve içki meclisi arkadaşımın arkadaşları da öyle.

Eğer sen Ebû Ukayl'i ve Seniyye'deki devekuşu gibi (dağılmış) arkadaşlarını görseydin,

Onlar için duyduğun acıdan, yavrusunu yitirmiş deve gibi, durmadan dönüp dolaşan bir kimse olurdun.

Peygamber bize haber veriyor ki yakında yaşayacağız (yeniden dirileceğiz); peki ölülerin ruhları ve kafatasları nasıl buluşur?

İbn Hişam dedi ki: Bana Ebû Ubeyde en-Nahvî şu şekilde okudu:

Peygamber bize haber veriyor ki yeniden yaşayacağız; peki ölülerin ruhlarının ve kafataslarının hayatı nasıl olur?

İbn Hişam dedi ki: Bu şair Müslüman olmuş, sonra dinden dönmüştü.