(معنى العاقب والسيد والأسقف) :

(Âkıb, Seyyid ve Üsküf'ün Anlamı):

İbn İshak dedi ki: Necran hıristiyanlarının heyeti Resulullah'a sallallahu aleyhi ve sellem geldi; altmış binekli kişiydiler, içlerinde ileri gelenlerinden on dört kişi vardı. Bu on dört kişi içinde de işleri kendisine dayanan üç kişi bulunuyordu: Âkıb, yani kavmin emiri, görüş sahibi ve müşavereleriyle ilgilenen, kendi görüşünden başkasına başvurmadıkları kişi; adı Abdülmesih idi. Seyyid, yani onların dayanağı, konaklama ve toplanma işlerinin sahibi; adı Eyhem idi. Ve Ebu Harise b. Alkame, Bekr b. Vail oğullarından biri; onların üskufü, alimi, imamı ve ders halkalarının sahibi idi.