(من بني ظفر) :

(Zafer Oğullarından)

İbn İshak dedi ki: Zafer Oğullarından —Zafer'in adı Ka'b b. el-Haris b. el-Hazrec'dir— Hâtib b. Ümeyye b. Râfi'dir. Kendisi cahiliyesinde katılaşmış, gövdeli yaşlı bir adamdı. Onun Müslümanların hayırlılarından bir oğlu vardı, kendisine Yezid b. Hâtib denirdi. Uhud gününde yaralandı, öyle ki yaralar onu yerinden kaldıramaz hale getirdi, bunun üzerine Zafer Oğullarının evine taşındı.

İbn İshak dedi ki: Bana Âsım b. Ömer b. Katade rivayet etti ki, Müslüman erkeklerden ve kadınlardan orada olanlar onun etrafında toplandılar, o ise ölmek üzereydi. Ona "Sana müjdeler olsun ya İbn Hâtib, cennetle" demeye başladılar. Dedi ki: O sırada nifakı belirdi ve babası şöyle demeye başladı: "Evet, vallahi hanzal (acı bitki) cenneti! Vallahi bu zavallıyı kendi nefsi konusunda kandırdınız."

İbn İshak dedi ki: Bişr b. Ebîrak —ki Ebu Ta'me'dir, iki zırhı çalan ve Allah'ın hakkında şu ayeti indirdiği kişidir: "Kendilerine hainlik edenleri savunma; şüphesiz Allah, hain ve günahkâr olanı sevmez" (4:107)— ve Kazman ise onların hem-antlarıydı (müttefikleri).

İbn İshak dedi ki: Bana Âsım b. Ömer b. Katade rivayet etti ki, Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem onun hakkında şöyle diyordu: "Şüphesiz o ateş ehlindendir." Uhud günü geldiğinde şiddetli bir şekilde savaştı, öyle ki müşriklerden birkaç kişiyi öldürdü. Yaralar onu yerinden kaldıramaz hale getirince Zafer Oğullarının evine taşındı. Müslümanlardan bazı adamlar ona: "Sana müjdeler olsun ya Kazman, bugün gerçekten çok gayret gösterdin ve Allah yolunda gördüğün şu (yara) sana isabet etti" dediler. O dedi ki: "Ne ile müjdelenayim? Vallahi ben ancak kavmim için asabiyetle savaştım." Yaraları ağırlaşıp kendisine eziyet verince, ok kılıfından bir ok aldı ve onunla bileğinin damarlarını kesti, kendini öldürdü.