(ما حدث بين هشام وزملائه، وبين أبي جهل، حين اعتزموا تمزيق الصحيفة) :

Hişam ile arkadaşlarının, sahifeyi yırtmaya karar verdikleri sırada Ebu Cehil ile aralarında geçenler:

Mekke'nin en yüksek yerinde bulunan Hacun boğazında geceleyin buluşmak üzere sözleştiler ve orada toplandılar. İşi kararlaştırdılar ve sahifeyi bozuncaya kadar bu konuda birlikte hareket etmek üzere birbirlerine söz verdiler. Zuheyr dedi ki: Ben size öncülük edeyim, ilk konuşan ben olayım. Sabah olunca meclislerine gittiler. Zuheyr b. Ebu Ümeyye üzerinde güzel bir elbise olduğu halde çıktı, Beytullah'ı yedi kez tavaf etti, sonra insanlara dönüp şöyle dedi: Ey Mekke halkı! Biz yemek yiyip elbise giyerken, Haşimoğulları helak olsun da onlarla alışveriş bile yapılmasın öyle mi? Vallahi, bu haksız ve akrabalık bağını kesen sahife yırtılıncaya kadar oturmayacağım.

Mescidin bir köşesinde bulunan Ebu Cehil dedi ki: Yalan söylüyorsun, vallahi o sahife yırtılmayacak. Zem'a b. Esved dedi ki: Asıl sen yalan söylüyorsun vallahi, biz onun yazılmasına da razı olmamıştık, o yazıldığında. Ebu'l-Buhteri dedi ki: Zem'a doğru söyledi, onda yazılanlara razı değiliz ve bunu kabul etmiyoruz. Mut'im b. Adiy dedi ki: İkiniz de doğru söylediniz, başka türlü söyleyen yalan söylemiştir; biz o sahifeden ve içinde yazılanlardan Allah'a sığınırız. Hişam b. Amr da buna benzer sözler söyledi. Bunun üzerine Ebu Cehil dedi ki: Bu, geceleyin kararlaştırılmış bir iştir, başka bir yerde müzakere edilmiş.

(Ravi) dedi ki: Ebu Talib, mescidin bir köşesinde oturuyordu. Mut'im, sahifeyi yırtmak üzere ona doğru kalktı; baktı ki güve onu yemiş, "Bismikellahümme (Senin adınla ey Allahım)" ibaresi dışında hiçbir şey kalmamış.