(الأحابيش) :

(el-Ahâbîş):

İbn İshak dedi ki: el-Ahâbîş şunlardır: Hâris b. Abdi Menât b. Kinâne oğulları, Hûn b. Huzeyme b. Müdrike oğulları ve Huzâa'dan Mustalik oğulları.

İbn Hişam dedi ki: Bunların hepsi birbirleriyle antlaştılar, bu yüzden el-Ahâbîş (Habeşliler) diye adlandırıldılar (çünkü Mekke'nin aşağısında el-Ahbeş denilen bir vadide antlaşmışlardı) bu ittifak sebebiyle.

Bir de "İbnü'd-Dugine" denilir.

İbn İshak dedi ki: Bana Zührî, Urve (b. Zübeyr)'den, o da Âişe -radıyallahu anhâ-'dan rivayet etti, dedi ki: İbnü'd-Dugine (Ebu Bekir'e) şöyle dedi: "Nereye ya Ebu Bekir?" O da dedi ki: "Kavmim beni çıkardı, bana eziyet ettiler ve bana dar geldi." İbnü'd-Dugine dedi ki: "Neden? Vallahi sen kabileyi süsleyen, musibetlerde yardım eden, iyilik yapan ve yoksula kazandıran birisin. Geri dön, çünkü sen benim himayemdesin."

Bunun üzerine onunla birlikte geri döndü. Mekke'ye girince İbnü'd-Dugine ayağa kalkıp şöyle dedi: "Ey Kureyş topluluğu! Ben İbn Ebi Kuhâfe'yi himayeme aldım, artık kimse ona kötülükle yaklaşmasın." Âişe dedi ki: Bunun üzerine ondan el çektiler.