(ما كان يؤذي به العاص رسول الله صلى الله عليه وسلم، وما نزل فيه) :

(Âs'ın Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e eziyet ettiği ve bu konuda inen ayet)

İbn İshak dedi ki: Âs b. Vâil es-Sehmî hakkında şöyle anlatılır. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in ashabından Habbâb b. Eret, Mekke'de kılıç yapan bir demirciydi. Âs b. Vâil'e kendisi için yaptığı kılıçları satmıştı, öyle ki Âs'ın ona borcu birikmişti. Habbâb alacağını istemeye gidince Âs ona dedi ki: "Ey Habbâb, senin dininde olduğun şu Muhammed, cennette ehlinin altından, gümüşten, elbiseden yahut hizmetçiden ne isterse bulacağını iddia etmiyor mu?" Habbâb "Evet" dedi. Âs dedi ki: "Öyleyse bana kıyamet gününe kadar mühlet ver ey Habbâb, ta ki o yurda dönüp sana hakkını orada ödeyeyim. Vallahi sen ve arkadaşın, ey Habbâb, Allah katında benden daha üstün ve orada daha büyük bir paya sahip olamazsınız."

Bunun üzerine yüce Allah onun hakkında şu ayeti indirdi: "Ayetlerimizi inkâr eden ve 'Bana mutlaka mal ve evlat verilecek' diyen adamı gördün mü? O, gaybı mı görmüş..." (Meryem, 19: 77-78)... yüce Allah'ın "onun söylediğine biz varis olacağız ve o bize tek başına gelecek" (Meryem, 19: 80) sözüne kadar.