(رفض هشام تسليم أخيه لقريش ليقتلوه على إسلامه، وشعره في ذلك) :

(Hişam kardeşini, İslam'a girdiği için kendisini öldürsünler diye Kureyş'e teslim etmeyi reddetti, bu konudaki şiiri)

İbn İshak dedi ki: Bana Zübeyr b. Ukâşe b. Abdullah b. Ebî Ahmed rivayet etti ki, kendisine şöyle anlatılmış: Mahzumoğullarından bir grup adam, kardeşi Velid b. Velid (b. Muğîre) İslam'a girdiğinde Hişam b. Velid'e gitti. Bunlar, aralarında İslam'a girmiş bazı gençleri —Seleme b. Hişam ve Ayyaş b. Ebî Rebîa gibi— yakalamaya karar vermişlerdi. Dedi ki: Onun şerrinden çekinerek ona şöyle dediler: "Biz, ortaya çıkardıkları şu dinden ötürü bu gençleri azarlamak istiyoruz, böylece bununla başkalarından da emin oluruz." Hişam dedi ki: "Bu böyledir, öyleyse size düşer; onu azarlayın, ama kendisine (canına) dokunmaktan sakının." Ve şöyle demeye başladı:

"Sakın kardeşim öldürülmesin, yoksa aramızda ebediyen bir husumet kalır. Onun canına dokunmaktan sakının! Allah'a yemin ederim ki, eğer onu öldürürseniz, sizin en şereflinizi öldürürüm."

Dedi ki: Onlar da şöyle dediler: "Allah'ın laneti olsun, kim bu sözle aldanırsa! Vallahi eğer o bizim elimizde bir zarara uğrarsa, en şereflimiz öldürülür." Dedi ki: Bunun üzerine onu bıraktılar, ondan vazgeçtiler. Dedi ki: Bu da Allah'ın onlardan bu yolla def ettiği şeylerden biriydi.