(شعر ابن الأسلت في الدفاع عن الرسول صلى الله عليه وسلم) :

İbn Eslet'in Resûlullah'ı Savunma Şiiri:

İbn İshak dedi ki: Ebû Kays b. el-Eslet -ki Kureyş'i severdi ve onlara damat olmuştu; Kusay'ın oğlu Abdüluzzâ'nın oğlu Esed'in kızı Erneb kendisindeydi, yıllarca karısının yanında Kureyş içinde kalırdı- haram ayları yücelten, Kureyş'i savaştan alıkoyan, birbirlerinden el çekmelerini emreden, faziletlerini ve hilimlerini hatırlatan, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e dokunmamalarını emreden, Allah'ın kendilerine olan nimetini ve fil ordusunu kendilerinden defetmesini hatırlatan bir kaside söyledi:

Ey binekli, eğer geçersen, benden Lüey b. Ğâlib'e ulaştır bu haberi ki dolaşa dolaşa varsın; aranızdaki durumdan telaşlanmış, uzaklıkta hüzünlü ve yorgun bir kişinin gönderdiği elçidir bu.

Bende dertler için bir konak yeri vardı, ama onunla derdime deva bulamadım, isteğime kavuşamadım.

Sizi iki bölük halinde gördüm, her kabilenin bir gürültüsü var, kimi ateş yakan kimi odun toplayan gibi.

Sizi Allah'a sığındırıyorum yaptığınızın kötülüğünden, birbirinize karşı azgınlığınızın şerrinden ve akreplerin gizlice sokmasından.

Kötü huyların açığa çıkmasından ve hastalıklı fısıltılardan -ki bunlar biz gibi keskin, isabetli darbeler vuran mızrak yaraları gibidir.

Onlara ilkin Allah'ı hatırlat, sonra da ceylan gibi ürkek olanların haram kılınmış canlarının helal sayılmasını hatırlat.

Onlara de ki: Allah kendi hükmünü verir; savaşı bırakın, ferahlığa kavuşursunuz.

Ne zaman onu başlatırsanız, kötü bir şekilde başlatmış olursunuz; o, uzaktakiler için de yakınlar için de bir gulyabanidir.

Rahimleri keser, bir ümmeti yok eder, hörgücün ve omuzun en güzel etini bile eritip yakar.

Süslü elbiselerinizi eskimiş paçavralarla, savaşçının tozlu giysileriyle değiştirmiş olursunuz.

Misk ve kâfur yerine toz toprak içinde kalırsınız; sanki miğferlerinizin baş kısımları çekirge gözleri gibi olur.

Sakının savaşı, sizi asla ona bağlamasın; acı sulu, kötü tatlı bir havuza benzer o.

Toplumlara güzel gösterilir, sonra sonucunu görürler; açığa çıktığında dost mu düşman mı olduğunu anlarlar.

Yakıp kavurur, zayıfı esirgemez; içinizden izzet sahiplerini isabetli ölümlerle avlar.

Dâhis Savaşı'nda ne olduğunu bilmiyor musunuz ki ibret alasınız? Ya da Hâtıb Savaşı'nda olanı?

Nice şerefli, ulu kişileri vurmuştur o savaş; direği uzun, misafiri asla boş dönmeyen,

Ateşinin külü büyük, işi övülen, huyu saf ve keremi cömert olan nice kişiyi.

Ve çölde dökülmüş su gibi -sanki onu doğu rüzgârı ile kuzey rüzgârı yaymış gibi- boşa gitmiştir emekleri.

Size bunu, o savaşların günlerini gerçekten bilen bir kişi haber veriyor; ilim, tecrübe ilmidir.

Öyleyse mızrakları savaşçıya satın ve hesabınızı düşünün; Allah hesap görenlerin en hayırlısıdır.

Kim bir din seçtiyse, yıldızların Rabbi'nden başkası ona gözcü olmasın.

Bize hanif bir din tesis edin; siz bizim için bir örneksiniz, sizin izinizden gidilir.

Siz bu insanlar için bir nur ve sığınaksınız, size yönelinir; akıllarınız da gaflette değildir.

Siz, insanlar bir araya geldiğinde, cevhersiniz; Betha'nın göbeği ve yüksek burunlar sizindir.

Şerefli, köklü, soyu temiz, karışıksız bedenleri korursunuz.

İhtiyaç sahiplerini evlerinize doğru gördüm; helak olmuş kervanlar, başka kervanlarla yol bulur.

Toplumlar bilir ki sizin efendileriniz, her halükârda toplantı yerlerinin en hayırlısıdır.

Görüşçe en üstün, sünnetçe en yüce, topluluklar içinde hakkı en çok söyleyen odur.

Kalkın, Rabbinize namaz kılın, şu dağlar arasındaki Beyt'in köşelerini mesh edin.

Zira sizde ondan bir imtihan ve bir tasdik vardır: Ebû Yeksûm'un ordularının önderi olduğu sabah.