(ندم عمرو وهلاكه) :

(Amr'ın Pişmanlığı ve Helâki)

İbn İshak dedi ki: Amr b. Tübban Yemen'e indiğinde, uykusu ondan menedildi ve uykusuzluk üzerine musallat kılındı. Bu durum onu iyice yorunca, tabiplere ve kâhinlerle arraflardan olan bilicilere derdinin ne olduğunu sordu. Onlardan biri kendisine dedi ki: "Vallahi hiçbir adam kardeşini veya bir yakınını, senin kardeşini öldürdüğün şekilde haksız yere öldürmemiştir ki uykusu gitmesin ve uykusuzluk ona musallat kılınmasın." Kendisine bu söylenince, kendisini kardeşi Hassân'ı öldürmeye teşvik eden Yemen eşrafından herkesi öldürmeye başladı, ta ki Zû Reîn'e ulaşıncaya kadar. Zû Reîn ona dedi ki: "Benim yanımda senin için bir beraat (delili) var." Amr: "Nedir o?" dedi. Zû Reîn: "Bana verdiğin mektup" dedi. Mektubu çıkardı, baktı ki içinde o iki beyit var. Bunun üzerine onu bıraktı ve ona nasihat ettiğini gördü. Amr helâk oldu, bunun üzerine Himyer'in işi karıştı ve dağıldılar.