(زيد بن عمرو وما وصل إليه، وشيء عنه) :

(Zeyd b. Amr'ın ulaştığı hakikat ve onunla ilgili bazı bilgiler)

İbn İshak dedi ki: Zeyd b. Amr b. Nüfeyl'e gelince, o durup düşündü, ne Yahudiliğe ne de Hıristiyanlığa girdi; kavminin dininden ayrıldı. Putlardan, leşten, kandan ve putlar üzerine kesilen kurbanlardan uzak durdu; diri diri gömülen kız çocuklarının öldürülmesini yasakladı ve dedi ki: "Ben İbrahim'in Rabbine kulluk ederim." Kavminin içinde bulunduğu yanlışı açıkça yüzlerine vurdu.

İbn İshak dedi ki: Bana Hişam b. Urve, babasından, o da annesi Esma binti Ebu Bekir -Allah ikisinden de razı olsun-'dan naklen rivayet etti ki, Esma şöyle demiş: Zeyd b. Amr b. Nüfeyl'i, sırtını Kâbe'ye dayamış yaşlı bir ihtiyar olarak gördüm; şöyle diyordu: "Ey Kureyş topluluğu! Zeyd b. Amr'ın nefsi elinde olan Allah'a yemin ederim ki, sizden hiç kimse bugün İbrahim'in dini üzere değildir, benden başka." Sonra şöyle derdi: "Allah'ım! Eğer hangi yönün sana daha sevimli olduğunu bilseydim, seni o yönle ibadet ederdim; fakat bilmiyorum." Sonra avucunun üzerine secde ederdi.

İbn İshak dedi ki: Bana rivayet edildi ki, oğlu Said b. Zeyd b. Amr b. Nüfeyl ile amcasının oğlu Ömer b. Hattab, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e: "Zeyd b. Amr için mağfiret dileyelim mi?" dediler. O da: "Evet, çünkü o tek başına bir ümmet olarak diriltilecektir" buyurdu.