(شعر حسان في بكاء جعفر بن أبي طالب) :

(Hassan bin Sabit'in Cafer bin Ebu Talib'in ölümüne ağladığı şiir):

Hassan bin Sabit, Allah ondan razı olsun, Cafer bin Ebu Talib'e ağlayarak şöyle dedi:

Ağladım, Cafer'in ölümü ne kadar da ağır geldi bana, çünkü o, Peygamber'in bütün insanlar içinde en sevdiği kişiydi.

Sabırsızlandım ve ölüm haberi bana ulaştığında dedim ki: "Kartal gölgesinde savaşta kim olacak artık,

kınlarından çekildiğinde kılıçlarla vurmada, mızrakların yağmur gibi yağdığı yerde kim duracak?"

Fatıma'nın oğlu, mübarek Cafer'den sonra -ki o, bütün insanlar içinde en hayırlısı ve en yücesiydi

kayıp bakımından, soyca en şereflisi, zulme uğradığında en izzetlisi ve en alçakgönüllüsüydü-

hak söz konusu olduğunda yalana asla meyletmeyen, eli en cömert, kusuru en az,

hayâsı en çok, kendisinden bir şey istendiğinde fazlaca veren, ikramda en cömert ve en yumuşak huylu,

iyilikte, Muhammed hariç, kimsenin benzeri olmayan biriydi. Bütün insanlar içinde onun gibisi yoktu.