(شعر ضرار في الرد على كعب) :

(Dırâr'ın Ka'b'a Verdiği Cevap Şiiri):

Dırâr b. el-Hattâb el-Fihrî ona şöyle cevap verdi:

Ka'b, taraftarları için feryat mı ediyor, eğri zamana ağlıyor mu?

Dostunun akşamleyin uzun boyunlu develerle göç ettiğini gören hızlı devenin inlemesi gibi.

Su taşıyan develer yola koyuldu ve onu zorla bağırtarak terk ettiler, ama bir şey elde edemedi.

Ka'b'a söyleyin, ağlamayı bıraksın; kendi etinden çiğ olanı pişirsin.

Kardeşlerinin, tozu dumana katan atlıların hilesiyle düşürülmesine (ağlıyor).

Keşke Amr ve taraftarları ile Utbe de topluluğumuzda, o kızgın atlılar arasında olsaydı da,

Nefisler kinlerini alsaydı; Hazrec'ten öldürülenlerle,

Ve Evs'ten savaş meydanında hep birlikte vurulup düşenlerle,

Ve sancak altında, eğilip bükülen mızrakla öldürülen Hamza ile,

Ve Uhud'da yere serilip kalan, keskin darbeyle düşen Mus'ab ile intikam alsaydı.

Kılıçlarımız onların arasında, alevlenen ateş gibi parlıyordu,

O sabah size demir zırhlar içinde, çöl aslanları gibi rastladık, siz ise geri dönemediniz.

Her biri kartal gibi atılgan, eyerlenmiş, hareketli ve asil atlarla.

Onları çiğneyip geçtik, ta ki geri dönene kadar; ya can veren ya da zorda kalan hariç.

İbn Hişam dedi ki: İlim ehlinden bazıları bu şiirin Dırâr'a ait olduğunu inkâr eder. Ka'b'ın şiirindeki "nûr ve minhec sahibi" ifadesi ise Ebû Zeyd el-Ensârî'den (rivayet edilmiştir).