(شعره في التحريض على الرسول) :

(Peygamber'e karşı kışkırtma amacıyla söylediği şiiri)

Allah düşmanı bu haberi kesin olarak öğrenince, yola çıkıp Mekke'ye vardı ve Muttalib b. Ebî Vedâa b. Dabîre es-Sehmî'nin yanına indi. Onun yanında Âtike bint Ebi'l-Îs b. Ümeyye b. Abdüşems b. Abdümenaf bulunuyordu. Bu kadın onu misafir edip ağırladı. O da Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem aleyhine kışkırtmaya başladı, şiirler söyledi ve Bedir'de öldürülen Kureyşli kuyu ashabına ağladı. Şöyle dedi:

"Bedir değirmeni, halkının helâkiyle öğüttü... Bedir gibisine ağıtlar yakılır, gözyaşı dökülür.

İnsanların ileri gelenlerini havuzları başında öldürdüler... Uzak durmayın, çünkü krallar da devrilir.

Nice pak ve şerefli kişi orada vuruldu... Işıltılı, muhtaçların sığındığı kimseler.

Yıldızlar bile vaadinden caydığında eli açık olan, ağır yükleri taşıyan, önderlik eden ve reislik yapan kişiler.

Bazı topluluklar öfkeyle gizlice fısıldıyor: 'İbnü'l-Eşref, Ka'b gibi feryat etti' diyorlar.

Doğru söylediler; keşke onların öldürüldüğü anda yeryüzü halkıyla birlikte çöküp yarılsaydı.

Sözü nakleden kişi ya mızrak darbesiyle iz bıraktı ya da kör yaşadı, göremeyen ama işaretlerle yol bulan biri oldu.

Bana haber verildi ki Muğîre oğullarının hepsi, Ebu'l-Hakem'in öldürülmesiyle boyun eğip yas tuttular ve kulaklarını kestiler.

Rebîa'nın iki oğlu ve Münebbih de öyle... Onlar da helâk olanlar ve Tübba' gibi bir acıya uğramadılar.

Bana haber verildi ki onların Hâris b. Hişam'ı, insanlar arasında iyi işler inşa edip topluyor.

Yesrib'i topluluklarla ziyaret etmek üzere; çünkü şerefli ve onurlu soyunu korumak ister."

İbn Hişam dedi ki: Şairin "Tübba'" ve "öfkeyle gizlice fısıldıyorlar" ifadeleri İbn İshak'tan değil, başka bir kaynaktandır.