- ذكر اللدود الذي لد به رسول الله صلى الله عليه وسلم في مرضه

رسول الله صallallahu aleyhi ve sellem'in hastalığında kendisine döllenecek ilaç (Ludud) hakkında

2127- Bize muhaddis Muhammed b. Abdullah el-Ensarî haber verdi. Bana Ebu Yunus el-Kuşeyrî (yani Hatim b. Ebi Sagire) rivayet etti. Bana Amr b. Dinar rivayet etti: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem hastalandı, baygın düştü. Ayılınca hanımlar ona ilaç (ludud) döküyorlardı. Dedi ki: "Siz beni oruçluyken döllediniz. Galiba Esma bint Umeys size bunu emretti. Acaba yanı humması olmasından mı korktu? Allah benim üzerime yanı humasını musallat etmez. Evde hiç kimse kalmasın ki beni dölledikleri gibi ona da döllensin, yalnız amcam Abbas hariç." Bunun üzerine hanımlar birbirlerini döllediler.

2128- Bize muhaddis Muhammed b. es-Sabah haber verdi. Bize Abdurrahman b. Ebi'z-Zinâd haber verdi, Hişam b. Urve'den, onun babasından, Aişe'den: Dedi ki, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanı humması tutardı, ona çok ağır gelmişti. Bir gün onu tutunca Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem baygın düştü, öyle ki onun yatakta öldüğünü sandık. Onu dölledik. Ayılınca bize döllemişiz olduğumuzu anladı ve dedi: "Allah'ın benim üzerime yanı humasını musallat ettiğini mi sandınız? Allah ona benim üzerimde saltanat vermez. Vallahi evde hiç kimse kalmasın ki onu dölleyemeyin, yalnız amcam Abbas hariç." Aişe dedi: Evde hiç kimse kalmadı ki döllenmesin. Taa ki hanımlarından biri dedi: "Ben oruçluyum." Dediler: "Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem evde hiç kimse kalmasın ki o da döllensin demedi mi? Biz onu oruçluyken dölledik."

2129- Bize muhaddis Muhammed b. Ömer haber verdi. Bana Saîd b. Abdullah b. Ebi'l-Abyad rivayet etti, Mukabrî'den, Abdullah b. Râfi'den, Üm Seleme'den: Dedi ki, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in hastalığının başlangıcı Meymûne'nin evinde oldu. Acı hafifleyince çıkıp insanlara namaz kıldırırdı. Ağır gelince: "İnsanlara söyleyin, namaz kılsınlar" derdi. Biz onun yanı humasından endişe ettik. Ağırlaştı, biz onu dölledik. Nebi sallallahu aleyhi ve sellem döllemenin sertliğini hissedip ayıldı ve dedi: "Bana ne yaptınız?" Dediler: "Seni dölledik." Dedi: "Neyle?" Dedik: "Hint ağacı ve biraz çöpte ve zeytinyağı damlaları ile." Dedi: "Size bunu kim emretti?" Dediler: "Esma bint Umeys." Dedi: "Bu, onda Habeş ülkesinde öğrendiği bir tedavidir. Evde hiç kimse kalmasın ki döllenmesin, yalnız Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in amcası yani Abbas'tan başka." Sonra dedi: "Benim üzerimde korktuğunuz şey neydi?" Dediler: "Yanı humması." Dedi: "Allah bunu benim üzerime musallat etmez."

2130- Bize muhaddis Muhammed b. Ömer haber verdi. Bana Abdullah b. Ca'fer rivayet etti, Osman b. Muhammed el-Ahnesî'den, dedi: Beşir b. el-Barâ'ın annesi Nebi sallallahu aleyhi ve sellem'e hastalığı sırasında girdi ve dedi: "Ya Resulallah! Sende olan bu ateşin benzeri hiç kimseye yakıştırmadım." Nebi sallallahu aleyhi ve sellem ona dedi: "Bize belaların kat katlandığı gibi ecirler de kat katlanır. İnsanlar ne söylüyorlar?" Dedi: "Dedim ki: Yanı huması olduğunu söylüyorlar." Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem dedi: "Allah bunu peygamberine musallat etmez. Bu şeytanın bir haksız saldırısıdır, lakin ben ve oğlun yediği yemekten dolayı gelen bir hastalıktır. Bu, aortuvarımı kesip attığı zamandır."

2131- Bize muhaddis Muhammed b. Ömer haber verdi. Bana Abdulhamid b. Imran b. Ebi Enes rivayet etti, babasından, Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe'den, İbn Abbas'tan, dedi: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem hastalandığında onu döllediler. Dedi: "Size bunu kim emretti? Benim üzerime yanı humasının geleceğinden mi korktu? Allah bunu benim üzerime musallat etmez. Size bunu Esma bint Umeys emretti, onu Habeş ülkesinden getirdi. Evde hiç kimse kalmasın ki döllenmesin, yalnız amcam Abbas hariç." Dedi: Bunun üzerine bazıları birbirlerini döllediler.

2132- Bize muhaddis Muhammed b. Ömer haber verdi. Bana Muhammed b. Abdullah rivayet etti, Zührî'den, Ebu Bekr b. Abdurrahman b. el-Harîs b. Hişam'dan, dedi: Üm Seleme ve Esma bint Umeys onu dölleyen iki kişi idiler. Dedi: O gün Meymûne de oruçluyken döllendi, çünkü Nebi sallallahu aleyhi ve sellem (evde hiç kimse kalmasın) diye yemin etmişti. Dedi: Sanki bu onlar için bir cezaydı.