$ 1182 - لبيد بن ربيعة

Lebid b. Rebîa

Malik b. Ca'fer b. Kilâb'ın oğlu, şairdir.

Rivayete göre Muhammed b. Ömer bize haber verdi, dedi ki: Mûsâ b. Şeyba b. Amr b. Abdullah b. Ka'b b. Malik bana rivayet etti, Hârice b. Abdullah b. Ka'b'den, dedi ki: Benî Kilâb'ın bir heyeti, on üç kişi olup, dokuzuncu yılında Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına geldiler. Aralarında Lebid b. Rebîa vardı. Ramlâ bint el-Hadis'in evinde konakladılar. Sonra Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına gidip ona İslâm selamıyla selâm verdiler ve İslâm'a girdiler, sonra kendi kavimlerinin ülkelerine döndüler.

Nısr b. Sâbit bize haber verdi, dedi ki: Dâvûd b. Ebî Hind, Şa'bî'den rivayet etti, dedi ki: Ömer b. el-Hattâb, Kufe'de valisi olan Muğîre b. Şu'ba'ya mektup gönderdi: "Yanındaki şairları çağır ve onlara Câhiliye ve İslâm'da söyledikleri şiirler manzarında sor, sonra bunu bana yaz." Muğîre onları çağırdı. Lebid b. Rebîa'ya dedi: "Câhiliye ve İslâm'da söylediğin şiirlerden bana manzara sun." Lebid dedi: "Allah bana bunun yerine Sûre el-Bakara'yı ve Sûre Âl-i Imrân'ı verdi." El-Ağlab el-Acellî'ye dedi: "Manzara sun." El-Ağlab dedi: "Recez mi istiyorsun, yoksa kasîde mi? Senin sorduğun kolay, fakat mevcuttur." Muğîre bunu Ömer'e mektupla yazıp gönderdi. Ömer Muğîre'ye yazdı: "El-Ağlab'ın aylığından beş yüz dirhem eksilt ve bunu Lebid'in aylığına ekle." El-Ağlab Ömer'e gitti ve dedi: "Sana itaat ettiğim için beni cezalandırıyor musun?" Ömer, Muğîre'ye yazdı: "El-Ağlab'ın eksilttiğin beş yüz dirhemi ona geri ver ve onu Lebid b. Rebîa'nın aylığına zam olarak sabit tut."

Rivayete göre Hişâm b. Muhammed, Ebû Bekr b. Ayyâş'tan, Abdulmelik b. Umeyr'den rivayet etti, dedi ki: Lebid b. Rebîa, Muâviye'nin Hasan b. Alî ile sulh için en-Nuheylife'ye inmesi gecesi öldü. Hişâm dedi: Lebid'in Kufe'de oğulları vardı; hepsi de bedevi olmak üzere çöle döndüler. Lebid Kufe'ye hicret etmişti, orada oturdu ve orada öldü. Benî Ca'fer b. Kilâb'ın çölünde gömüldü. İnsanlar çöllük alanlarında gömülürlerdi.

Hişâm bize haber verdi, Ca'fer b. Kilâb'dan, dedi ki: Lebid b. Rebîa ölürken avutturmaya başladı. Şöyle söylenip duruyordu: "Size demedim mi, devesini besleyin, devesini besleyin?" bunu tekrar ettikçe duruyor.

Hişâm bize haber verdi, Ca'fer b. Kilâb'dan, şeyhlerinden, dedi ki: Lebid ölümü yaklaşınca, Benî Ca'fer'in şeyhlerinden ve gençlerinden birkaçı yanına girdiler. Lebid dedi: "Üzerim için ağıt yakın da duyayım." Aralarından bir genç dedi: "Ey her kadehi ve kabı tutan! Lebid'in üzerine ağlasın, genç yıllar da ağlasın, o da şan sahibi iken."

Lebid dedi: "Aferin sana, ey kardeş oğlu! Bana daha fazla söyle." Dedi: "Bende bu beyit dışında başka söz yok." Lebid dedi: "Bunu söylenmek kadar çabuk yıkıldığını biliyorum."