$ 1026- عمرو بن سعدى، من بني قريظة

1026- Amru b. Sa'dî, Benî Kurayza'dan

6678- Muhammed b. Ömer bize haber verdi, dedi ki: Ed-Dahhâk b. Osman bana rivayet etti, Muhammed b. Yahya b. Habban'dan, dedi ki: Amru b. Sa'dî dedi —ve o, Benî Kurayza'dan bir adam idi—: "Ey Yahudi topluluğu! Siz Muhammed'le antlaştınız, antlaştığınız şey şu idi: kimsenin ona karşı düşmanlık etmesine yardım etmeyeceksiniz ve kendisine saldıranlardan ona yardım edeceksiniz. Sonra bu aranızdaki antlaşmayı bozdum, ben ona dâhil olmadım, sizin hainliğinize ortaklık etmedim. Eğer sizin onunla birlikte olmanızı reddediyorsanız, Yahudilik üzerinde kalın ve cizye verin. Vallahi bilmiyorum, onu kabul edecek mi etmeyecek mi?" Dediler: "Biz Araplara bizim boyunlarımızda vergi olmasını kabul edemeyiz; onu bize alacaklar. Ölüm bundan daha iyidir." Dedi: "Öyleyse ben sizden uzlaşmaya vardım." Ve o gece oğulları Sa'ye ile çıktı. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in muhafızlarının yanından geçti; onların başında Muhammed b. Müsleme vardı. Muhammed dedi: "Bu kim?" Dedi: "Amru b. Sa'dî." Muhammed dedi: "Geç, ya Rab! Bana (seni) cömertlerin hatalarını affetmekten mahrum etme." Onun yolunu serbest bıraktı. O, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in mescidine varıncaya kadar çıktı, orada sabaha kadar yattı. Sabah olunca çıktı; nerede olduğunu bilmedi ta bu saate kadar. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'e onun hakkında sorulduktan sonra, dedi: "Bu, Allah'ın onu sadakatiyle kurtardığı bir adamdır."

6679- Muhammed b. Ömer bize haber verdi, dedi ki: İbrahim b. Ca'fer bana rivayet etti, babasından, dedi ki: Amru b. Sa'dî muhafızlardan geçti; Muhammed b. Müsleme ona seslenip dedi: "Bu kim?" Dedi: "Amru b. Sa'dî." Dedi: "Sa'd'ın oğlu?" Muhammed korkuya kapıldı, kalkıp sonra dedi: "Ya Rab! Beni cömertlerin hatalarını affetmekten mahrum etme."

—Altıncı Cilt—

—Rabb'in adı ile, Rahmanı Rahim olan Allah'ın adı ile—