$ 551- سويد بن النعمان

551- Suveyd ibn en-Nuʿmân

Mâlik ibn Âmir ibn Mucaddaʿa ibn Cesm ibn Hâris'in oğludur. Annesi el-Vaksâ bint Mesʿûd ibn Âmir ibn Adi ibn Cesm ibn Mucaddaʿa ibn Hâris'tir. Suveyd ibn en-Nueman'dan Sâbit ve Cemîle doğmuştur. Onların annesi Umeyra bint Merşed ibn Cebr ibn Mâlik ibn Cuveyriyya ibn Hâris ibn el-Hâris'tir. Suveyd ibn en-Nuʿmân Uhud Savaşı'na katılmıştır. O, üç ʿavret hakkındaki hadisi riwâyet eden kişidir.

5535- Muhammed ibn Ömer bize haber verdi: Ebu Bekr ibn Abdullah ibn Ebi Sebra bana, Yezîd ibn Abdullah ibn el-Hâd'dan ve Beşîr ibn Yesâr'dan Suveyd ibn en-Nuʿmân'dan rivayet etti. Ona üç ʿavret sorulmuş, şöyle cevap vermiştir: "Zuhâ vaktinde (öğle ortası) elbiselerimi çıkardığımda, belgâ ulaşmış ailemin hiç kimse izni olmaksızın yanıma girmez. Ancak onu çağırırsam, bu da onun izni demektir. Şafak doğduğu ve insanlar kımıldanmaya başladığı zaman sabah namazı kılınıncaya kadar. İşâ namazını kıldığımda —insanlar buna ʿAteme derler— elbiselerimi çıkarırım. İşte bu üç ʿavrettir."

5536- Muhammed ibn Ömer şöyle dedi: Muʿammer ve Muhammed ibn Abdullah, ez-Zührî'den, Seʿlebe ibn Ebi Mâlik'ten bana rivayet ettiler. (h) Yakʿûb ibn İbrahim ibn Saʿd ez-Zührî de babası vasıtasıyla Sâlih ibn Keysan'dan bana haber verdi. Şöyle demiştir: İbn Şihâb dedi: "Üç ʿavret hakkında soruşturmak için Abdullah ibn Suveyd el-Hârisî'ye gittim." Sonra İbn Ebi Sebra'nın hadisinin aynısını zikrettiler.

Muhammed ibn Ömer dedi: Suveyd ibn en-Nuʿmân'ın hadisi daha sabit olup, Abdullah ibn Muhammed ibn Umâra el-Ensârî şöyle dedi: "Üç ʿavret hadisinin sahibi Suveyd ibn en-Nuʿmân'dır. Abdullah ibn Suveyd'i tanımayız. Beni Hâris'in neslinde onun için hiçbir zikir bulmadık. Bu da yanılma olup, onu riwâyet edenlerden birinin yanılışıdır. Suveyd ibn en-Nuʿmân'ın Abdullah adlı bir oğlu yoktur ki hadis ondan olsun. Suveyd ibn en-Nuʿmân'ın çocukları vardı fakat soyları tükendi. Beşîr ibn Yesâr, Suveyd ibn en-Nuʿmân'dan kasâme hadisini de rivayet etmiştir."

5537- Dedi ki: Muhammed ibn Ömer bana haber verdi: İbn Ebi Sebra bana, İshâk ibn Abdullah ibn Ebi Ferve'den, Hurâm ibn Saʿd ibn Muhaysa'dan rivayet etti: "Suveyd ibn en-Nuʿmân bir at ile çıktı. Gece Hayber evlerini görmek istediğinde, atı tökezledi ve hayvan telef oldu. Suveyd'in eli kırıldı. Resûlullâh sallallahu aleyhi ve sellem Hayber'i fetih edinceye kadar evinden dışarı çıkmadı. Resûlullâh sallallahu aleyhi ve sellem ona atlı savaşçı hissesi vermişdir."