بيان الدواء الذي به يستجلب حال الخوف (4/4)

Korkunun Davet Edildiği İlaç Hakkında Açıklama (4/4)

Müminler Odası'ndan nakledilmiştir: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem döneminde bir adam bir söz söylese, onunla münafık olup çıkardı. Sizden birinden bunu bir günde on defa işitiyorum.

Resulullah'ın ashabından nakledilmiştir: "Siz şöyle ameller yapıyorsunuz ki bunlar sizin gözünüzde kıldan daha ince görünür." Hadis Buhari tarafından Enes'ten, Ahmed ve Bezar tarafından Ebu Saîd'ten, Ahmed ve Hakim tarafından Ubade b. Fersa'dan rivayet edilmiş ve isnadı sahihleştirilmiştir. Tövbe bölümünde geçmiştir.

Bazıları şöyle demiştir: Nifakın alâmeti, insanlardan aynı şeyi sen de yaptığını öğrenince onları sevmemen, bir çeşit zulümden dolayı sevmen ve bir çeşit haktan dolayı bağlanmandır.

Ayrıca şöyle söylenmiştir: Nifaktan biri, eğer kişi olmadığı bir şeyden dolayı övülürse, bunu hoşuna gitmesidir.

İbn Ömer'e rahimahullah bir adam şöyle demiştir: "Biz bu emîrlerin yanına giririz, dediklerini doğrularız. Fakat çıkınca onları hakkında konuşuruz." İbn Ömer cevap verdi: "Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem döneminde biz bunu nifak sayardık."

Naklolunur ki Huzayfe, Haccac hakkında kötü söylüyor ve saldırıyordu. Ona dedi: "Söyle, eğer Haccac burada hazır olsaydı, söylediğini söyler miydin?" Adam "Hayır" dedi. O da dedi: "Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem döneminde biz bunu nifak sayardık."

Huzayfe, münafıkların ilminde ve nifakın sebeplerine dair kendisine has bir bilgiyle seçkin kılınmıştı. O şöyle derdi: "Kalbe, imânla dolup taştığı bir saat gelir ki içinde nifakın iğne deliği kadar bir yer bırakmaz. Ve ona, nifakla dolup taştığı bir saat gelir ki içinde imânın iğne deliği kadar bir yer bırakmaz." Bunu söyleyen Huzayfe, kulların (kötü) sonu hakkında korkmasının sebebi, kendisinden önceki şeylerin varlığında olduğunu bildiyorum. Bunlardan bazısı bidatler, bazısı masiyet, bazısı da nifaktır. Kulun bunlardan herhangi birinden arı olup da sanması nifaktır zira şöyle denmiştir: Kim nifaktan emin olursa, o münafıktır.

Bazıları bazı arîflere "Nefsim için nifaktan korkarım" demiş. O da "Münafık olsaydın nifaktan korkmazdın" dedi. Böylece arif daima geçmişe ve sonraya bakıp, her ikisinden korkan konumda bulunur. İşte bu sebeple Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Mümin köle iki korkuş arasındadır. Geçmiş bir ecel ki onunla ne yapacağını bilmez ve kalan bir ecel ki onun hakkında ne karar vereceğini bilmez. Benim canım elinde olan Yüce Allah'ın adına, ölümden sonra tevbe yeri yoktur ve dünyadan sonra Cennet yahut Cehennem dışında bir mekan yoktur."

Allah yardımcıdır.