الثامن المزاح والسخرية والاستهزاء بالناس

Sekizinci (âfet): Şaka yapmak, insanlarla alay etmek ve onları küçük görmek.

Dilini bundan koru; ciddiyette de şakada da. Çünkü bu, yüzün suyunu döker (haysiyeti zedeler), heybeti düşürür, düşmanlığı celp eder, kalpleri incitir. Bu, çekişmenin, öfkenin ve dostluğu koparmanın başlangıcıdır ve kalplere kin ekmeye sebep olur. Öyleyse hiç kimseyle şakalaşma; biri seninle şakalaşırsa ona karşılık verme, ondan yüz çevir ki başka bir söze dalsınlar. "Boş sözlerle karşılaştıklarında vakarla geçip giderler" diyenlerden ol.

İşte bunlar dilin âfetlerinin toplamıdır. Bunlara karşı sana ancak inzivâ veya zaruret miktarı dışında sükûtu gözetmek yardımcı olabilir. Nitekim Ebû Bekir es-Sıddîk -radıyallahu teâlâ anh- ağzına bir taş koyardı, bu ona zaruretsiz konuşmayı engellesin diye. Dilini işaret eder ve derdi ki: "Beni bu belalara sürükleyen işte budur." Öyleyse dilinden bütün gücünle sakın; çünkü o, dünyada ve ahirette helâkinin en güçlü sebeplerindendir.